Groove, bir ritmin yalnızca doğru notalarla değil, doğru "yerde" çalınmasıyla ilgili bir kavramdır. "Pocket"ta çalmak, davulcunun zamanı ne çok öne (rushing) ne de çok geriye (dragging) kaçırmadan, diğer müzisyenlerle birlikte rahat bir zeminde oturmasını ifade eder. Bu, notalama ile ölçülemeyen ama her dinleyicinin hissettiği bir kalitedir.
Ringo Starr'ın felsefesi bu kavramı iyi özetler: kendi ifadesiyle her zaman şarkıcıyla birlikte çalmak, asla şarkıcının üzerine çıkmamak esastır. Starr, "Hissettiğim kadarını çalıyorum" demiş ve dolgu (fill) yapacağı yerleri her zaman vokalin boşluk bıraktığı anlara sakladığını, hiçbir zaman vokalin üzerine basmadığını belirtmiştir. Bu "az ama yerinde" yaklaşım, birçok Beatles parçasının neden bu kadar sağlam ve akılda kalıcı hissettirdiğini açıklar.
Pocket kavramının teknik bir karşılığı da vardır: art arda çalınan notaların birbirine göre tutarlı bir mikro-zamanlama ilişkisi kurmasıdır. Örneğin hi-hat üzerindeki sekizlikler her zaman aynı "gecikme" ya da "öne kaçış" ile çalınırsa, kulak bunu bir kararsızlık değil, kasıtlı bir karakter olarak algılar; tutarsızlık ise groove'u dağıtır.
Derslerimizde groove çalışması, teknik doğruluk sağlandıktan sonra kayıt cihazıyla kendi çalışını dinleme alıştırmasıyla desteklenir. Kursiyerden basit bir kalıbı kaydedip metronomla birlikte tekrar dinlemesi istenir; bu, kulağın kendi mikro-zamanlama alışkanlıklarını fark etmesini ve zamanla daha tutarlı bir pocket geliştirmesini sağlar.