Rudimentler, davul çalmanın temel yapı taşları olarak tanımlanabilecek, belirli vuruş sıralamalarından oluşan standart kalıplardır. 1933 yılında George Lawrence Stone'un da kurucuları arasında yer aldığı NARD (National Association of Rudimentary Drummers), bu kalıpları bir standart listeye kavuşturarak davul eğitimine ortak bir dil kazandırdı.
Rudimentlerin önemi, sonradan öğrenilecek her türlü kalıp, fill ve solo fikri için hazır bir kelime dağarcığı oluşturmalarından gelir. Bir davulcu paradiddle, flam ya da rulo kalıbını iyi çalışmışsa, bu kalıpların farklı kombinasyonlarını davul seti üzerinde dolaştırarak sonsuz sayıda yeni fikir üretebilir. Steve Gadd'ın lineer fill'lerinin sticking yapısının tanıdık rudiment kalıplarından beslenmesi de bu bağlantının somut bir örneğidir.
Rudimentleri yalnızca ezber olarak değil, dinamik kontrolü geliştiren bir araç olarak da ele almak gerekir. Her rudiment; sessiz başlayıp yükselen ve tekrar sessizleşen bir dinamik eğrisiyle (crescendo-decrescendo) çalışıldığında, kursiyer aynı zamanda ses kontrolünü de geliştirir. Bu yöntem, özellikle rulo çalışmalarında elin gerginleşmesini önler.
Derslerimizde rudiment eğitimi, tek vuruş ve çift vuruş rulolarıyla başlar; paradiddle ailesi ve flam kalıpları bu temel oturduktan sonra eklenir. Her yeni rudiment önce çok yavaş tempoda, metronomla ve dinamik kontrolüyle çalışılır; hız artışı yalnızca kalıbın net ve dengeli çalınabildiği noktadan sonra yapılır.